رسول سلیمی – recive: در حالی که توجه رسانههای جهان به جنگ میان ایران و اسرائیل بود، در غزه، صدها تن زیر آوار و در صفهای توزیع غذا کشته میشوند.
به تایید رسانههای آمریکایی، از جمله نیویورک تایمز، بیبیسی و رویترز، در هفتههای اخیر، ۴۵۴ شهید فلسطینی در مراکز توزیع کمکها کشته شدند و بیش از ۳۴۶۶ تن زخمی شدند. همچنین، ۵۰۰۰ کودک فلسطینی در ماه گذشته به دلیل سوء تغذیه شدید بستری شدهاند. رقمی که نسبت به ماه قبل ۵۰٪ و نسبت به دو ماه قبل ۱۵۰٪ افزایش داشته است.
چه آنکه در ماههای اخیر، بحران انسانی در غزه به اوج خود رسیده است. با وجود محاصره ادامهدار، کمبود غذا و آب، و حملات نظامی اسرائیل، مردم غزه در صفهای توزیع کمکها زندگی خود را از دست میدهند. این موضوع، با واکنشهای گستردهای از سوی رسانههای آمریکایی همراه بوده است.
کشتار کودکان و زنان در غزه
طبق گزارش الجزیره (۲۸ خرداد ۱۴۰۴)، ۴۵۴ شهید فلسطینی در مراکز توزیع کمکها در هفتههای اخیر کشته شدهاند و ۳۴۶۶ نفر دیگر نیز زخمی شدهاند.
این آمار، بیشترین تلفات در مراکز توزیع کمک از زمان آغاز جنگ در اکتبر ۲۰۲۳ است. این مراکز، که تحت مدیریت سازمانهای بینالمللی مانند «کمیته امدادرسانی و کاریابی سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی» (UNRWA) قرار دارند، هدف حملات هوایی اسرائیل قرار گرفتهاند.
این حملات، با وجود ادعای اسرائیل مبنی بر «هدفگیری نظامی»، نقض واضح پروتکل الحاقی اول کنوانسیونهای ژنو (۱۹۷۷) است. ماده ۵۴ این پروتکل، اجازه نمیدهد تأسیسات بشردوستانه هدف قرار گیرند، مگر اینکه بهطور مشخص به عنوان پناهگاه نیروهای نظامی استفاده شوند. اما تاکنون، هیچ مدرکی از حضور نظامی حماس در این مراکز ارائه نشده است.
شدت گرفتن بحران انسانی در غزه
۵۰۰۰ کودک فلسطینی در ماه گذشته بستری شدهاند
طبق گزارش آژانس امداد و کار سازمان ملل متحد (UNRWA)، که نیویورک تایمز آن را بازتاب داد:بیش از ۵۰۰۰ کودک فلسطینی در ماه گذشته به دلیل سوء تغذیه شدید بستری شدهاند. این عدد نسبت به ماه قبل (آوریل ۲۰۲۵) حدود ۵۰٪ و نسبت به فوریه ۲۰۲۵ حدود ۱۵۰٪ افزایش داشته است.
این بحران، از منظر سازمان جهانی بهداشت(WHO)، به یک بحران فراموششده تبدیل شده است. نیویورک تایمز نوشت: «در حالی که دنیا به ایران و اسرائیل نگاه کرده، غزه در حال مردن است». این موضوع، نهتنها نقض حق دسترسی به غذا و بهداشت است، بلکه نقض حق زندگی نیز محسوب میشود.
چه آنکه سی ان ان نیز در گزارشی درباره وضعیت غزه، گزارش داد که تعداد کشتهشدگان در صفهای غذایی، در مقایسه با سالهای اخیر، بیسابقه است. این شبکه از دولتهای غربی خواسته است که «به این بحران پایان دهند».رویترز نیز گزارش داد که اسرائیل بدون ارائه شواهد، یکی از مراکز توزیع غذا در رفح را هدف قرار داد. این مرکز، محل جمعآوری کمکهای اسلامآباد، قطر و عربستان بوده است.
قوانین بینالمللی چه نگاهی درباره وضعیت غزه دارند؟
ماده ٢منشور ملل متحد، استفاده یا تهدید به زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی کشورها را ممنوع میکند. اما حملات اسرائیل به خاک فلسطین بدون مجوز شورای امنیت، این ماده را زیر پا گذاشته است.کنوانسیونهای ژنو، پروتکل الحاقی اول نیز الزام به تمایز بین اهداف نظامی و غیرنظامی را دارد. هدف قرار دادن مراکز توزیع غذا، که غیرنظامی محسوب میشوند، نقض این پروتکل است.
ماده ١٩ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)، هم حق دسترسی به اطلاعات و آزادی بیان را تضمین میکند. حمله به رسانههای فلسطینی و محدودیت دسترسی به خبر، نقض این حق است.
این درحالی است که برابر قانون اختیارات جنگی ۱۹۷۳ (War Powers Resolution) ،رئیسجمهور امریکا را ملزم میکند ظرف ۴۸ ساعت از اعزام نیرو به کنگره اطلاع دهد. اما در مورد اسرائیل، این قانون بهصورت غیرمستقیم مطرح است: آمریکا، با حمایت نظامی از اسرائیل، ممکن است به طور غیرمستقیم در نقض حقوق بینالمللی مشارکت کند.
در همین حال، ماده ٨ دیوان کیفری بینالمللی (ICC)، حملات عمدی به غیرنظامیان را «جنایت جنگی» تعریف میکند. اگر این اقدامات اسرائیل ثابت شود، میتواند بهعنوان جنایت جنگی در دیوان کیفری بینالمللی مطرح شود.
چه آینده ای در انتظار غزه است؟
اگر اسرائیل این الگوی حمله به مراکز توزیع کمک را ادامه دهد، ممکن است بیش از ۱۰,۰۰۰ کودک دیگر در ماههای آینده دچار سوء تغذیه شدید شوند.
از سوی دیگر اگر فشار بر غزه ادامه یابد، ممکن است گروههای جوان جنبشهای مقاومت، از جمله جهاد اسلامی و گروههای جدید، افزایش یابد.
همچنین اگر این آمارها و گزارشها بهطور مستند در دیوان کیفری بینالمللی (ICC) مطرح شوند، ممکن است منجر به تحقیق بین المللی شود.
در یک تحلیل نهایی، در سال ۱۴۰۴، دنیا شاهد یک دنیای دوگانه است: یکی در سطح رسانهها، که توجه را به جنگ ایران و اسرائیل معطوف کرده بود، و دیگری در غزه، جایی که مردم هنوز زیر بمبارانهای غیرقابلپیشبینی زندگی میکنند.
این جنگها، نهتنها تهدیدی برای امنیت منطقهای هستند، بلکه نشاندهنده شکست دیپلماسی جهانی هستند.
۲۱۳/۴۲
