مخالفت این اقلیت پرهیاهو با توافق اخیر، تلاشی آشکار برای حفظ وضعیت تعلیق و بنبست است/ امنیت پایدار و اقتدار ملی از مسیر بنبستسازی به دست نمیآید
مخالفت این اقلیت پرهیاهو با توافق اخیر، تلاشی آشکار برای حفظ وضعیت تعلیق و بنبست است/ امنیت پایدار و اقتدار ملی از مسیر بنبستسازی به دست نمیآید
به گزارش خبرگزاری recive، انجمن مهندسان ایران در بیانیه ای که در اختیار recive قرار داده، بیانیه اخیر شورای عالی امنیت ملی در حمایت از توافق عراقچی – گروسی را گامی مهم خواند و نتیجه اقدامات مخالفان را خودتحریمی کشور توصیف کرده است.
متن این بیانیه را در ادامه می خوانید:
بنام خدا
کشور ما در لحظهای حساس و تاریخی قرار دارد. پس از سالها هزینههای سنگین ناشی از تحریم، جنگهای نیابتی، و سیاستهای پرخطر، امروز فرصتی فراهم آمده تا با عقلانیت سیاسی و ابتکار عمل دیپلماتیک، مسیر برونرفت از بحرانهای انباشته را آغاز کنیم. بیانیه اخیر شورای عالی امنیت ملی در حمایت از توافق وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران با مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، گامی مهم در جهت بازگرداندن ابتکار عمل به ایران و تثبیت حق حاکمیت کشور در عرصه هستهای است.
اما در برابر این رویکرد عقلانی، شاهد کارشکنی جریانهایی هستیم که با نفوذ در بخشهای انتصابی و تصمیمساز طی بیش از سه دهه، امنیت و توسعه ایران را گروگان گرفتهاند. این جریان، که خود را “مدافع اقتدار” مینامد، در عمل با امتناع از مذاکره، مخالفت با پیوستن به کنوانسیون FATF، کشور را دچار خودتحریمی ساختاری کرده و راه را برای پروژه دور زدن تحریم ها که به چاق شدن واسطهها، الیگارشیهای رانتی، و غارت جیب مردم منجر گردیده، هموار ساخته است.
مخالفت این اقلیت پرهیاهو با توافق اخیر، تلاشی آشکار برای حفظ وضعیت تعلیق و بنبست است؛ وضعیتی که بیشترین سود آن به جیب همان شبکههای فساد و رانت میرود و بیشترین زیان آن متوجه ملت ایران و اقتصاد ملی است. این جریان با امنیتیسازی سیاست خارجی و تقدیس نظامیگری، مانع اصلی شکلگیری یک دکترین امنیت ملی متوازن و جامع بوده و امروز نیز میکوشد ابتکار عمل دولت و شورای عالی امنیت ملی را عقیم بگذارد.
انجمن مهندسان ایران تأکید میکند:
۱. دولت منتخب و شورای عالی امنیت ملی باید صریح و شفاف به مردم نشان دهند که سیاستهای پرهزینه این جریان اقلیت، مخل امنیت ملی و توسعه کشور است.
۲. باید روشن گردد که ادامه مسیر خودتحریمی و مخالفت با دیپلماسی چندجانبه، در عمل به معنای تضعیف بازدارندگی ملی، کاهش تابآوری جامعه و گسترش شکافهای اجتماعی است.
۳. دولت و شورا موظفند ابتکارعمل را در دست نگه دارند، اقلیت کارشکن را مهار کنند و در برابر تحمیل هزینههای غیرضروری به ملت بایستند.
امنیت پایدار و اقتدار ملی نه از مسیر بنبستسازی و خودتحریمی، بلکه تنها با اجماع داخلی، اتکا به رأی ملت، و تعامل سازنده با جهان به دست میآید.
با احترام
انجمن مهندسان ایران
بیست و پنجم شهریور ۱۴۰۴
29211
