recive اصفهان _ فاطمه کازرونی: جهانی از شگفتی و هنر که داستان پیدایش و مانش آن در تاریخ به به افسانه های کهن شباهت دارد، این توصیفی است که می توان هر کلمه از آن را در ستایش سیاحان قدیمی و وصف توریستهای کنونی در ارتباط با اصفهانی یافت که برای دوری از اغراق نیمی از دنیا نامیدندش، گرچه در واقعیت، جهانی از تاریخ را در هر گوشه خود نهفته دارد و این گونه نیز می توان توصیفش کرد: « خاکی گنجپذیر و هنرآفرین که از هز زخمه کلنگ بر زمینش تاریخ تراوش می کند و هنر دست هنرمندانش افسانه خلق می کند.»
ای کاش این نقشهای ماندگار در قالب تصاویری پویا برای آینده این سرزمین نیز به یادگار بمانند؛ همان گونه که گذشتگان با روحِ هنر و جانِ قلم خویش از ذره ذره اش محافظت کردند و اجازه ندادند مدرنیته، زخم کلنگ بر چهره فرهنگ و تاریخشان کشد تا امروز بتوانیم با افتخار تصاویری از بناهای تاریخ این کهن سرزمین مانند میدان نقش جهان، عالی قاپو، منار جنبان و پل خواجو در دوره قاجار را در قاب عکس مشاهده و با وضعیت کنونی آن مقایسه کنیم:
