شکستن یک باور رایج: آیا گوشت واقعاً باعث سرطان می‌شود؟

این پژوهش که توسط سه محقق از کشورهای کانادا و ایالات متحده انجام شده، داده‌های حاصل از پیمایش ملی «NHANES III» در بازهٔ زمانی ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴ میلادی را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است. جامعهٔ آماری این مطالعه را افراد بزرگسال بالای ۱۹ سال تشکیل می‌دادند.

یافته‌ها حاکی از آن است که مصرف پروتئین (چه از نوع حیوانی و چه گیاهی) ارتباط معناداری با افزایش یا کاهش نرخ مرگ‌ومیر ناشی از سرطان، بیماری‌های قلبی یا سایر علل ندارد.

به توضیح محققان، عواملی که بیشترین تأثیر را بر مرگ‌ومیر دارند، همچنان به عادات سبک زندگی از قبیل استعمال دخانیات، افزایش سن و کم‌تحرکی مربوط می‌شوند.

همچنین اشاره شده است که رابطهٔ بین مصرف پروتئین حیوانی و فاکتور رشد شبه‌انسولین ۱ (IGF-1) (که پیشتر گمان می‌رفت خطر بروز برخی سرطان‌ها را افزایش می‌دهد) در مطالعات پیشین به صورت قطعی اثبات یا تثبیت نشده است.

این پژوهشگران افزوده‌اند که سطح پایین‌تر این هورمون را نمی‌توان به‌عنوان شاخصی قطعی برای کاهش خطر بیماری‌های مزمن تلقی کرد و بر ضرورت انجام پژوهش‌های بیشتر با تکیه بر نشانگرهای زیستی دقیق‌تر، برای سنجش تأثیر مصرف پروتئین تأکید کرده‌اند.

اگرچه پروتئین حیوانی حاوی ریزمغذی‌های ضروری (به‌ویژه ویتامین B12) است، با این حال توصیه‌های مراجع معتبر بهداشتی، بر رعایت اعتدال در مصرف آن (به‌ویژه در مورد فرآورده‌های گوشتی حاوی چربی اشباع و نمک فراوان) تأکید دارند.

سرویس سلامت ملی بریتانیا (NHS) توصیه می‌کند که مصرف این قبیل فرآورده‌های گوشتی از ۷۰ گرم در روز تجاوز نکند و اولویت با گزینه‌های سالم‌تری مانند گوشت مرغ بدون پوست یا گوشت‌های قرمز کم‌چرب باشد.