به گزارش recive،در حالی که قیمت گوشت و لبنیات در ایران طی سالهای اخیر روندی صعودی را تجربه کرده است، اتحادیه سراسری دامداران میگوید که دلیل اصلی این گرانی نه تولیدکنندگان، بلکه سیاستهای دولت در تأمین نهادهها و کنترل بازار است.
مجتبی عالی، مدیرعامل این اتحادیه، در گفتوگویی تأکید میکند که اگر دامداران و اتحادیهها اجازه داشته باشند نهادههای مورد نیاز خود را مستقیماً وارد کنند و همچنین بازار محصولات پروتئینی در اختیارشان قرار گیرد، قیمتها بهطور چشمگیری کاهش خواهد یافت.
وی میگوید: «هزینه تمامشده تولید هر کیلو شیر خام امروز حدود ۲۷ هزار تومان است، اما دولت ابتدای هر سال قیمت رسمی را ۲۳ هزار تومان اعلام میکند. این اختلاف نه تنها زیان مستقیم برای دامدار دارد، بلکه فشار مضاعفی بر مصرفکننده نیز وارد میکند. مردم وقتی گرانی لبنیات را میبینند، تصور میکنند دامدار مقصر است، در حالی که ما هیچ نقشی در این سیاستگذاریها نداریم.»
به گفته عالی، یکی از مهمترین چالشهای دامداران، افزایش بیرویه قیمت نهادههای دامی است. سبوس که پیشتر کیلویی ۶ هزار تومان در اختیارشان قرار میگرفت، اکنون به ۹ هزار تومان رسیده و بسیاری دیگر از نهادههایی که ۶۰ درصد آنها تحت مدیریت دولت توزیع میشود، با جهش قیمتی همراه شدهاند. او یادآور میشود که همین موضوع را شش ماه پیش هشدار داده بود: «وقتی نهاده گران میشود، طبیعی است که قیمت تمامشده شیر و گوشت بالا برود. اما راهحل ساده است؛ اجازه دهند خود ما نهاده وارد کنیم. قانون هم این اجازه را داده، اما اجرا نمیشود.»
این مقام صنفی با اشاره به تجربه واردات مستقیم در سال گذشته میگوید: «چند محموله نهاده وارد کردیم و متوجه شدیم برای ما بسیار ارزانتر تمام میشود. حتی اعلام کردیم که مسئولیت کامل واردات و توزیع را میپذیریم، اما پاسخ روشنی دریافت نکردیم. یک سال است مکاتبه کردهایم و نتیجهای نگرفتهایم.» مسأله فقط نهاده نیست. به گفته عالی، هزینه بیمه کارگران نیز طی مدت کوتاهی دو برابر شده و فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان تحمیل کرده است. او با لحنی انتقادی میافزاید: «خجالت میکشم که امروز سفره مردم از گوشت و مرغ خالی شده است. این وضعیتی است که قابل اصلاح است، اگر فقط به ما اجازه دهند.» اتحادیه دامداران حتی برنامه صادرات را نیز دنبال میکند.
عالی میگوید سالانه یک میلیون لیتر شیر صادر میشود و این ظرفیت وجود دارد که صادرات محصولات پروتئینی افزایش یابد. اما او باور دارد تا زمانی که اتحادیهها امکان مدیریت بازار داخلی را نداشته باشند، هم تولیدکننده و هم مصرفکننده متضرر خواهند بود. به باور اتحادیه، واگذاری مدیریت بازار به دامداران میتواند معادله را تغییر دهد. عالی در پایان میگوید: «به این نتیجه رسیدهایم که اگر بازار گوشت و لبنیات در اختیار اتحادیهها باشد، مردم این محصولات را بهمراتب ارزانتر تهیه خواهند کرد. تجربه نشان داده که حضور مستقیم دامداران در واردات و توزیع، هم هزینهها را کاهش میدهد و هم کیفیت عرضه را تضمین میکند.»
۲۱۷
