به گزارش خبرگزاری recive به نقل از صفحه اینستاگرامی زن به روایت صد زن، آزیتا لاچینی بازیگریست که همه او را میشناسند. او پای ثابت خیلی از خاطرات کودکی و نوجوانی ماست. اما شاید کمتر کسی از سرگذشت عجیب و پر از ماجرای آزیتا خبر داشته باشد. او نمونهی بارزِ از دست دادنهاست. از کودکهمسری؛ کودکمادری تا رنجهای بزرگتری که شاید در هر کجای دنیا بود از زندگیاش فیلم و سریال میساختند یا دربارهاش رمان مینوشتند. زندگی او مثال بارزی از مقاومت یک زن است در برابر آسیبها، رنجها، ظلمها و در نهایت از دست دادنهای مداوم. او اما در کنار تمام این زخمهای فروخورده در تئاتر و تلویزیون و سینما بازی کرده، اجرا کرده، دوبلوری کرده و رنجهایش را شب به شب زیر بالشتش پنهان کرده و به شب زل زده است. با این حال او را میتوان آینهی تمامنمای زنانی دانست که در برابر شکستها، خم شدند اما ایستادند.
زن به روایت صد زن، به تهیهکنندگی و کارگردانی مریم نوابینژاد در این قسمت به سراغ آزیتا لاچینی رفته است. او در جواب این که «الان حقوق بازنشستگیتان پول داروهایتان میشود؟» میگوید: «بهتر بود میگفتی پول کرایهخانهات میشود. بعد از ۷۰ سال بازیگری، من هنوز یک خانه ندارم. یک بچه شش ماهه، یک پسر ۲۷ ساله، یک پسر چهلوچند ساله، یک دختر ۷۰ ساله، دو شوهر از دست دادم، اینها را بگو. بگو چه کشیدی؟ بقیهی زندگی اصلا مهم نیست.»
او همچنین در جواب این که به نسبت سالهایی که کار کردید، این همه سال، واقعا حالا قدرتان را آنطور که باید میدانند؟ میگوید: «مرا نخندان تو رو خدا، آخر فدایت بشوم در این مملکت قدر چه کسی را میدانند. هنوز هم در ۸۸ سالگی روی پایم راه میروم. خدا را شکر میکنم و زندگیام هم میگردد. دیگر چه میخواهم از این زندگی.»
۵۹۲۴۲