ناصر حجازی به دلایل خاص به چهره ای شاخص در استقلال تبدیل شد و به خاطر حسن اخلاق و رفتارش در جامعه، حتی از مرزهای رنگی فوتبال ایران نیز عبور کرد.
پس از درگذشت ناصر حجازی و همچنین شادروان منصور پورحیدری، استقلال دچار یک خلاء بزرگ شده است و مربیان و چهرههای جوان تر که بعدها وارد این تیم شدند هم طبیعتا نتوانستند جای آنها را پر کنند.
استقلالیها بعدها با حضور استراماچونی، احساس میکردند پس از مدتها مربی مورد علاقه خود را پیدا کرده اند اما جدایی زودهنگام مربی ایتالیایی از استقلال، شرایط را به طور کلی عوض کرد.
حالا همه نگاهها به فرهاد مجیدی معطوف شده که قرار است بین چهرههای جوان و استقلالی، یک مربی صاحب سبک باشد (با همان ویژگیهایی که از بزرگان استقلال سراغ داشتیم) اما همچنان مشخص نیست استقلال آیا یکی در قوارههای مردانی که چهرههای شاخص و تعیین کننده این تیم بوده اند را سرانجام پیدا میکند؟
هر چقدر زمان بگذرد، بیشتر و بهتر میتوان در این باره قضاوت کرد…
