«هماکنون ارزانترین بلیت کنسرتها از ۲۰۰ هزار تومان شروع میشود و به بالاتر میرود. اما ما به تصمیم جمع، بنا را بر این گذاشتیم که قیمت بلیتها از ۷۰ هزار تومان آغاز میشود تا اقشار مختلف مردم بتوانند از برنامه ما استفاده کنند.» این جملات متعلق به محمدحسین توتونچیان، تهیهکننده کنسرت-نمایش «سیصد» در نشست خبری این پروژه است.
جملهای که بسیار زیبا، امیدبخش و همراه با مردم به نظر میرسد اما وقتی وارد سایت بلیت فروشی میشویم متوجه نکات دیگری خواهیم شد. فارغ از این که چند درصد مردم (نه اطرافیان و آشنایان برگزارکنندگان) توانستند و میتوانند بلیت ۷۰ و ۱۰۰ هزار تومانی را خریداری کنند سهم این بلیت از مجموع تعداد بلیتهای یک شب اجرای این نمایش است. یک بررسی ساده نشان میدهد که سهم بلیتهای ۷۰ و ۱۰۰ هزار تومانی بین ۵ تا ۱۰ درصد از مجموع ۴ هزار بلیت برای فروش در نظر گرفته شده است. باتوجه به این که عدد دقیقی در اختیار رسانهها قرار داده نشده حتی ممکن است از این رقم هم کمتر باشد. نکته مهمتر این است که بین ۷۰ تا ۸۰ درصد بلیتها به میانگین بالاتر از ۳۰۰ هزار تومان اختصاص دارد.
با این نکاتی که گفته شد معلوم میشود این ژست «استفاده اقشار مختلف مردم» صرفا کاربرد رسانهای داشته و البته که سابقه این تهیهکننده، موید همین نکته است. ای کاش کف بلیتها همان ۲۰۰ هزار تومان بود اما رفتار صادقانه و محترمانهای با افکار عمومی و مردم انجام میشد. مساله دیگر جایگاهی است که برای این بلیتهای ۷۰ هزار تومانی درنظر گرفتهاند. بالاخره این «اقشار مختلف مردم» میخواهند این کنسرت- نمایش را در یک شرایط نرمال و مطلوب تماشا کنند و قرار نیست کسی که مبلغ کمتری پرداخت میکند زجر بیشتری را برای دیدن این اثر هنری متحمل شود. کف بلیتهای ۷۰ هزار تومانی صرفا یک شوخی با مخاطب است اگر آن را توهین درنظر نگیریم.
۲۵۹۲۵۹