به گزارش خبرگزاری recive، محمد حسین عادلی با حضور در کافه خبر recive در جواب این سؤال که چرا گاز ایران به اروپا نرسید و برنامههای دههی هشتاد رد این حوزه محقق نشد؟ گفت: در نیمهی اول دهه هشتاد من مذاکره کننده اصلی ایران و اروپا در بخش اقتصادی بودم. ما مذاکراتی را با اروپا برای ایجاد یک موافقنامه آغاز کردیم. میخواستیم با اروپا یک ارتباط اقتصادی و تجاری ترجیحی داشته باشیم. این مذاکرات به خوبی پیش رفت و بعد در همان زمان مذاکره انجام شد برای اینکه به اروپا صادر کنیم.
وی تاکید کرد: توافقنامهای آماده شد و توسط مسئول روابط خارجی اروپا یعنی لرد کریسپتن بود آماده کردیم. این توافقنامه بین ایشون و آقای زنگنه در تهران به امضا رسید و قرار شد نهادی در ایران تاسیس شود تا راجع به چگونگی مسیریابی صادرات گاز از ایران تحقیق کند. جالب اینکه خود اتحادیهی اروپا هم آماده بود که هزینهای را برای این کار پرداخت کند و در مرحلهی اول هم هزینهای برای این پژوهش تعیین کرده بود. از سوی دیگر برخی کمپانیهایی پیدا شدند که علاقمند بودند سرمایهگذاری کنند تا گاز ایران به اروپا برسد. مذاکراتی میکردند که گاز از اینجا به ترکیه برود و سپس به بلغارستان و رومانی و اتریش و از این مسیر به سایر کشورهای اروپایی برسد. هدف هم این بود که وابستگی اروپا را به روسیه کمتر شود. اینجا دو اتفاق رخ داد. اول اینکه مذاکرات هسته ای به نتیجه نرسید و اجرای آن توافقنامه گاز معلق ماند که تا الان هم معلق مانده. دولت هم عوض شد و مذاکرات هستهای به سمتی رفت که شش قطعنامه تحریمی گرفتیم.
او در توضیح این مطلب افزود: شرکتی اتریشی هم وجود داشت به نام نوباکو که قرار بود گاز ایران را به اروپا برساند. بعد از اتفاقاتی که گفتم، این شرکت شریک ترکی هم پیدا کرد و بعد روسیه هم آمد شریک نوباکو شد و بعد هم این شرکت را خرید تا بتواند مدیریت آن را به عهده بگیرد.
عادلی گفت: حالا مدیریت نوباکو چه بود؟ این بود که طرحی پیاده کند تا گاز ایران به اروپا برود اما بعدا نوباکو تبدیل شد به شرکتی که به به جای این گاز روسیه را بیاورد به ترکیه و از آنجا به اروپا ببرد. روسیه در حوزهی گاز و نفت رقیب ایران بود و هست اما با این حال اروپا دست از این که به گاز ایران نگاه کند برنداشت. وقتی به اسناد برنامههای اروپا نگاه میکنیم این نکته را میبینیم. من پژوهش و ارائهای داشتم در مورد سیاستهای انرژی اروپا و بعد از جنگ روسیه و اوکراین متوجه شدم اروپا برنامهریزی کرده بود که سال ۲۰۲۲ در چارچوب مذاکرات برجام از ایران گاز بخرد. به این نتیجه رسیده بودند حالا که امریکا کاری انجام نمیدهد، اروپا نسبت به خرید گاز اقدام کند اما اتفاقی که افتاد این بود که روسیه به اوکراین، یعنی بخشی از خاک اروپا حمله کرد و وضعیتی ایجاد شد که ایران را به عنوان همدست روسها در حمله به اوکراین معرفی کردند و آن برنامهریزی که اروپا برای خرید گاز از ایران داشت، ملغی شد. پس شما میبینید در سه مقطع، سه کاری که قرار بود انجام شود، صورت نگرفت. در دههی هشتاد موافقنامه صادرات گاز به دلیل مذاکرات هستهای تعلیق شد، پس از ان نوباکو که قرار بود راهی پیدا کند برای صادرات گاز یاران به اروپا کلا توسط روسها خریداری شد و دستور کارش عوض شد و در سال ۲۰۲۲ که اروپا برنامهریزی و تصویب کرده بود از ایران گاز بخرد مسالهی حملهی روسیه به اوکراین اتفاق افتاد و همدست تلقی شدن ایران با روسیه باعث شد این برنامه محقق نشود.
223223
