این نمایش از همان ابتدا مجبور بوده با چند ریسک نمایشی مواجه شود، ریسک اول رقابت با کتاب معروف مغازه خودکشیست و ریسک دوم، رقابت با انمیشنی معروف به نام «مغازه خودکشی» است زیرا هر دو اثر پیشاپیش انتظارات مخاطب را از نمایش بالا بردهاند، آن هم در شرایطی که اقتصاد تئاتر مثل ممیزی تئاتر، ضد تئاتر عمل میکند.
با این حال نمایش «مغازه خودکشی» تجربه اجرای صحنهای موفقی را طی کرده است. به ویژه آنکه عوامل کار مجبور شدند تغییراتی در انتهای نمایش هم بدهند. یکی اینکه «خودکشی» را از مرد به زن تبدیل کنند، و دیگر اینکه مرگ بر اثر سقوط را فقط به پرش از بلندی محدود کنند.
اما چندبار تمدید شدن اجرای این نمایش آن هم در شرایط سخت اقتصادی، نشان میدهد که مخاطب از این اجرا استقبال کرده است.
بازیهای فانتزی در کنار گریم موفق و طراحی لباس مناسب (در حد کتاب و انیمیشن مغازه خودکشی)، همراه با موسیقی شاداب و مناسب از دیگر علل اجرای موفق این نمایش است.
دو نقد هم بر این نمایش وارد است.
نقد اول اینکه فضای محدود صحنهای امکان طراحی دکور مناسب را از نمایش گرفته، به ویژه وقتی سالنهای نمایش تغییر میکنند، از حجم امکانات دکوری هم کاسته میشود و این نقطهضعفی اساسی برای نمایشیست که یک بخش مهم آن به دکور متکیست.
نقد دوم تسلط بازیهای فانتزی بر روح تراژیک اثر است و با همین نقد، نمایش «مغازه خودکشی» از کتاب «مغازه خودکشی» متمایز میشود.
در کتاب و انیمیشن مغازه «خودکشی» فانتزی ابزاری برای بیان تراژدی خودکشیست، تراژدی که گریبان انسان معاصر را گرفته است، در حالی که در نمایش «مغازه خودکشی»، این تراژدیست که به ابزاری برای بازیهای فانتزی تبدیل شده است.
به همین دلیل شاید نمایش «مغازه خودکشی» برای تماشاگر فعلی جامعه ایران شاداب و جذاب باشد اما در مقایسه با اصل اثر، فاقد بیان تراژیک درون اثر است. به عبارت دیگر، تحت تاثیر همین نقطهضعف دوم، امکان تأمل مخاطب بر مسئله «معنای زیستی» این دو نقطهضعف زمانی برطرف میشد اگر نمایش در کنار نویسندگی و کارگردانی از دراماتورژی مناسب هم برخودار بود. بازیهای خوب نمایش اما تا حد زیادی این دو نقطهضعف را جبران کرده است.
۲۴۵۲۴۵