به گزارش recive به نقل از نورنیوز، نتانیاهو در حالی تهدید به اشغال غزه میکند که ارتش اسرائیل با فرسایش گسترده در نیروی انسانی و آمادگی عملیاتی مواجه است. اعترافات مقاماتی چون ژنرال اسحق بریک از ناتوانی ارتش در شکست حماس، و عدم استقبال نیروهای ذخیره از بازگشت به خدمت، نشانههای روشنی از ضعف درونساختی نظامی تلآویو است. فشار مالی سنگین این عملیات و توان پایین تأمین لجستیکی نیز دلیل دیگر تعویق پیدرپی چنین ادعاهایی است.
میدان در اختیار مقاومت، نه ارتش اشغالگر
مقاومت در غزه، با تکیه بر چریکیسازی نبرد، هزینه حملات زمینی را برای اسرائیل بالا برده است. استفاده گسترده از مین، کمین و حملات ضد زره، ارتش اشغالگر را زمینگیر کرده است. همزمان، انصارالله یمن در جبهه منطقهای با حملات موشکی عمق امنیتی رژیم صهیونیستی را مختل کردهاند. سامانههای دفاعی اسرائیل در برابر این تهدیدات کارایی لازم را نداشتهاند.
بحران داخلی، انگیزهای برای فرار رو به جلو
جنگ برای نتانیاهو، ابزار فرار از بحرانهای داخلی است. او با تأخیر در تشکیل کمیته حقیقتیاب درباره وقایع ۷ اکتبر، سعی دارد فشار سیاسی را مدیریت و رقبا را حذف کند. اعتراض خانوادههای اسرای صهیونیست و نارضایتی افکار عمومی، پایههای قدرت نتانیاهو را لرزان کرده و جنگ، تنها راهحل موقتی او برای بقاء است. مخالفت صریح شخصیتهایی همچون لیبرمن با سیاستهای وی، شکافهای جدی را در ساختار قدرت رژیم نشان میدهد.
کمکهای غذایی، ابزار جنگ نسلکشی
نتانیاهو قصد دارد از طرح توزیع غذا بهعنوان ابزاری برای کنترل اجتماعی و کوچ اجباری فلسطینیان استفاده کند. واگذاری این مأموریت به ارتش و پیمانکاران آمریکایی، با هدف تحقیر مقاومت و تثبیت قحطی ساختاری صورت گرفته است. مخالفت نهادهای بینالمللی با این روند، نشان میدهد جامعه جهانی نیز نسبت به اهداف پنهان این اقدام هشدار داده است. طرح اشغال کامل غزه، در واقع پردهپوشی برای همین سناریوی ضدانسانی است.
ترامپ، غزه و نقش صهیونیسم در مهندسی سازش
تهدیدات نظامی همزمان با نزدیکشدن سفر ترامپ به منطقه، ابعاد سیاسی بیشتری میگیرد. تلآویو با این ژستهای نظامی، بهدنبال تقویت جایگاه ترامپ و پیشبرد پروژه عادیسازی روابط با اعراب است. این تهدیدها، بیشتر یک نمایش تاکتیکیاند تا برنامهای عملیاتی. غزه، ابزار چانهزنی صهیونیسم برای بازسازی معادلات منطقهای شده است.
۳۱۱۳۱۱
