بیعدالتی فدراسیون فوتبال در حق تیمهای لیگ برتری؛ تقسیم سهمیههای آسیایی با یک جدول نامتقارن!
بیعدالتی فدراسیون فوتبال در حق تیمهای لیگ برتری؛ تقسیم سهمیههای آسیایی با یک جدول نامتقارن!
به گزارش خبرگزاری recive؛ تصمیم فدراسیون برای معرفی نمایندگان ایران به آسیا بسیار جالب و حیرت انگیز است. تصمیمی که البته حتی در بدیهی ترین شکل خود با تناقضات بزرگی همراه شده که برای درک آن نیاز به حل معادلات پیچیده نیست. یک نگاه ساده به جدول لیگ و ستون ها مشخص می کند که حتی بدیهیات در این رابطه نادیده گرفته شده اند. جدولی که هیچ فصل مشترکی برای تیم های حاضر در آن وجود ندارد و هرگز متقارن نیست. فدراسیون فوتبالب در حالی به جدول لیگ استناد کرده که حتی تعداد بازی تیم ها نیز در آن مساوی نیست؛ اصلی که برای استتناج به نظر بدیهی ترین اتفاق است.
سه تیم نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۷ بر اساس جدول ناتمام لیگ برتر هفته بیستودوم/بیستوسوم انتخاب شدند: استقلال صدرنشین با ۴۱ امتیاز (۲۲ بازی)، تراکتور دوم با ۳۹ امتیاز (۲۲ بازی)، و سپاهان سوم با ۳۹ امتیاز (۲۲ بازی). تصمیمی که در شرایط عادی شاید جنجالی نمیشد، اما حالا که «شرایط عادی» به تاریخ پیوسته، به یک بحران تبدیل خواهد شد.
۲۲ هفته. ۲۳ هفته. ۲۱ هفته. جدولی که تیمها در آن با تعداد بازیهای متفاوت ایستادهاند، حالا تعیینکننده سرنوشت ۳ باشگاه در بزرگترین تورنمنتهای باشگاهی آسیاست.
استقلال با ۴۱ امتیاز صدرنشین است. ۲۲ بازی. ۱۱ برد، ۸ تساوی، ۳ باخت. ۲۹ گل زده، ۱۶ گل خورده. تفاضل +۱۳. اما این جدول ناتمام است. ۷-۹-۸ هفته باقیمانده که گویا هرگز برگزار نخواهد شد. تیمی که در میانه هفته بیستودوم صدرنشین بود، حالا نماینده ایران است – نه به خاطر قهرمانی، به خاطر توقف و جنگ.
تراکتور با ۳۹ امتیاز دوم است. ۲۲ بازی. ۱۱ برد، ۶ تساوی، ۵ باخت. ۳۰ گل زده، ۱۲ گل خورده. تفاضل +۱۸. بهترین خط دفاع لیگ. اما ۵ باخت در ۲۲ بازی یعنی تراکتور که میتوانست قهرمان شود، اما نتوانست؛ و حالا هرگز نخواهد توانست!
سپاهان با ۳۹ امتیاز سوم است. ۲۲ بازی. ۱۱ برد، ۶ تساوی، ۵ باخت. ۲۴ گل زده، ۱۳ گل خورده. تفاضل +۱۱. با تفاضل گل کمتر از تراکتور در رتبه سوم. تیمی که در ۸ هفته باقیمانده شاید میتوانست صدرنشین شود، اما حالا هرگز نخواهد فهمید.
گلگهر هم با ۲۳ بازی. ۱۰ برد، ۶ تساوی، ۷ باخت. ۲۴ گل زده، ۲۴ گل خورده. تفاضل صفر. ۳۶ امتیاز. تیمی که یک بازی بیشتر از استقلال کرده، اما ۵ امتیاز کمتر دارد. تیمی که شاید در ۷ هفته باقیمانده میتوانست به سپاهان نزدیک شود یا از پرسپولیس عقب بیفتد، اما حالا هرگز نخواهد توانست.
چادرملو هم شگفتی این چند سال اخیر فوتبال ایران است که از لحظه تولد تا همین حالا که خودش را مدعی آسیا میبیند، تاریخی طولانی را پشت سر نگذشته و با ۳۵ امتیاز در جایگاه پنجم ایستاده و البته همسایه بالدستی اش امیدوار است با حکم حقوقی به پایین این جایگاه هدایتش کند.
و پرسپولیس؟ ۲۲ بازی. ۳۴ امتیاز. ۶ امتیاز با صدر فاصله. تیمی که در فصول ۱۴۰۱-۱۴۰۲ و ۱۴۰۲-۱۴۰۳ قهرمان شده بود، حالا به خاطر «توقف در بدترین زمان ممکن» خودش را در آستانه حذف از صحنه میبیند. و حالا هرگز هیچ هواداری نخواهد فهمید که آیا سرخ پایتخت نشین میتوانست جبران کند یا نه؟
اما مورد عجیب ذوب آهن هم جالب است. فقط۲۱ بازی. ۱۹ امتیاز. ۲ بازی کمتر از بقیه. ۲ بازی که هرگز انجام نخواهد شد. ۲ بازی که شاید میتوانست در آنها امتیاز بگیرد و از قعرجدول فرار کند، اما حالا هرگز نخواهد توانست.
پرسش از مردان سایه نشین سازمان لیگ فوتبال که افتخارشان استناد به یکی از بی نظم ترین شیوه های برگزاری چند سال اخیر فوتبال ایران است، این است که آقایان! آیا این عدالت است؟ با پافشاری بر نتیجه اشتباهی که خروجی برنامه ریزی بد شماست، دنبال چه هستید؟
فدراسیون میگوید روش جایگزین ندارد و به پیشنهاد سازمان لیگ استناد میکند. کنفدراسیون فوتبال آسیا در بخشنامه ۶ آوریل امسال خود تاکید کرد مهلت تعیین تکلیف تا ۳۱ می خواهد بود.
لیگ به خاطر جنگ سوم تحمیلی و درگیری نظامی با آمریکا و اسرائیل متوقف ماند. اما آیا واقعاً جایگزین نبود؟
چرا به جای جدول ناتمام با تعداد بازیهای نابرابر، از «میانگین امتیاز» استفاده نشد؟ چرا مدل ریاضی پیشبینی که در لیگهای اروپایی در زمان کرونا استفاده شد را ندیدید؟
پاسخ ساده است: فدراسیون تاج حوصله چنین کاری را نداشت و سازمان لیگ بهاروند هم شاید ظرفیت فنی و زمانی برای چنین محاسباتی نداشت. وقتی کل کشور در بحران جنگ و تحریم و تهدید ترامپ برای حمله نظامی به ایران قرار دارد، فوتبال اولویت دست چندم میشود. اما همین اولویت، میتواند حال مردم را خوب یا بد کند.
استقلال و تراکتور و شاید سپاهان حالا نمایندگان ایران هستند. نه به خاطر اینکه در پایان فصل بهترین بودند، بلکه به خاطر اینکه در هفته بیستودوم/بیستوسوم جنگ، در بهترین موقعیت قرار داشتند. این شاید بزرگترین پارادوکس فوتبال ایران در دهههای اخیر باشد: جدول ناتمام، با بازیهای نابرابر، اما سهمیهای که عجله داشتند زودتر به ناعادلانهترین شیوه تقسیم شود.
253 258
