به گزارش خبرگزاری recive، شهریور ماه ۱۴۰۴ بود که هوشنگ کامکار ساعاتی مهمان کافه خبر recive بود. در روزهای پس از جنگ و در حالی که همبستگی ملی به نهایت خود رسیده بود و در ذهن هیچکدام از ما اتفاقات تلخ دیماه نیز متصور نبود؛ هنوز بخشی از هنرمندان متعقد بودند که به دلیل زخم های التیام ناپذیر سال ۱۴۰۱ نباید فعالیت هنری از جمله کنسرت، انتشار آلبوم و … را از سر گرفت.
امروز ۲۷ بهمنماه خبر انتشار قطعهای تازه از این هنرمند در سوگ شهیدان وقایع دیماه ۱۴۰۴ منتشر شد. که از این لینک قابل شنیدن و مشاهده است.
اما در گفتگوی شهریور با هوشنگ کامکار سوالی مطرح شد که پاسخ این هنرمند را در این برهه زمانی میتوانیم دوباره بشنویم و ببینیم.
هوشنگ کامکار در پاسخ به این که «در التهابات اجتماعی آیا هنرمند باید از صحنه کنار برود یا به خلق اثر و اجرای آن ادامه دهد؟» پاسخ داد: «بستگی دارد. خلق اثر اگر در جهت بیان درد جامعه و مشکلات مردم باشد چرا که نه؟ اما با اجرا، به قصد منفعت مالی و شادی لحظهای موافق نیستم.»
هنگامی که صحبت به وضعیت امروز موسیقی رسید، عطا نویدی از هوشنگ کامکار پرسید: «به عقیده شما وقتی مشکلات اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و… در جامعه اوج میگیرد، هنرمند چه باید بکند؟ آیا باید سکوت کند و از صحنه کنار برود یا به خلق اثر و اجرای آن ادامه دهد؟» کامکار پاسخ داد: «بستگی دارد. خلق اثر اگر در جهت بیان درد جامعه و مشکلات مردم باشد چرا که نه؟ اما با اجرا، به قصد منفعت مالی و شادی لحظهای موافق نیستم. چراکه معتقدم مردم در چنین شرایطی نیازمند آثاری هستند که موجب تعالی اندیشهشان و روشنی ذهنشان شود. درواقع بسته به شرایط اثری برایشان جالب است که بتواند موجب تفکر و درنهایت حرکتشان باشد.»
متن کامل این گفتوگو را اینجا بخوانید.
59243