به گزارش خبرگزاری recive، پنجاه سال از تولد نشان GTI گذشته است؛ سه حرفی که برای علاقهمندان خودرو مترادف با هیجان، چابکی و لذت رانندگی است. فولکسواگن به مناسبت این سالگرد، به سراغ برخی از شاخصترین مدلهایی رفته که پرچم «Grand Tourer Injection» را بالا بردهاند. هرچند در این سالها مدلهایی مانند فولکسواگن پولو GTI یا نسخههای تند و تیز فولکسواگن Lupo GTI و فولکسواگن up! GTI هم این نشان را یدک کشیدهاند، اما واقعیت این است که GTI بیش از هر چیز با نام گلف گره خورده است.
جشن تولد با چاشنی نوستالژی
پس از آنکه اوایل هفته نسخه تکساخت و دیوانهوار فولکسواگن گلف GTI W۱۲ دوباره مورد توجه قرار گرفت، حالا نوبت به یکی دیگر از GTI های کمتر دیدهشده رسیده است. فولکسواگن گلف GTI رودستر که نخستینبار در سال ۲۰۱۴ بهعنوان یک کانسپت مجازی برای بازی Gran Turismo ۶ طراحی شده بود، بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است.
این خودرو که قبلا با رنگ سفید و قرمز معرفی شده بود، حالا برای سال ۲۰۲۶ با لباسی سبز رنگ بازگشته است. گفته میشود که این انتخاب رنگ، ادای احترامی به نسخه ویژه پنجاه سالگی، یعنی فولکسواگن گلف GTI Edition ۵۰ با رنگ خاص سبز متالیک تیره باشد.
گلفی که دیگر شبیه گلف نبود
فولکسواگن از سال ۱۹۷۶ تاکنون معمولا در طراحی گلف GTI محافظهکار بوده؛ اما این رودستر داستان دیگری داشت. هرچند این خودرو بر پایه نسل هفتم گلف (Mk۷) شکل گرفته بود، اما سقف و صندلیهای عقب حذف شده و بدنهای کاملا جدید برایش طراحی شده بود. ستونهای C به میلههای محافظ واژگونی تبدیل شده بودند و درها مانند یک سوپراسپرت واقعی رو به بالا باز میشدند.
در واقع، پیدا کردن ردپایی از DNA گلف در این کانسپت کار سادهای نبود. از دریچههای بزرگ روی کاپوت گرفته تا بال عقب عظیم، همه چیز فریاد میزد که با یک پروژه کاملا رادیکال طرف هستیم؛ پروژهای که چون هرگز قرار نبود به تولید انبوه برسد، میتوانست بیاعتنا به محدودیتهای قانونی و اقتصادی، آزادانه خیالپردازی کند. حتی در مقایسه با کانسپت موتور وسط فولکسواگن BlueSport نیز جسورانهتر و افراطیتر به نظر میرسید.
سنتشکنی در قوای محرکه
در حالی که تمام نسلهای گلف GTI دیفرانسیل جلو بودهاند، این رودستر مسیر دیگری را انتخاب کرد. با وجود حفظ چیدمان موتور جلو و استفاده از گیربکس ۷ سرعته دوکلاچه DSG، نیرو به هر چهار چرخ منتقل میشد؛ سیستمی مشابه آنچه در فولکسواگن گلف R دیدهایم.
پیشتر هم کانسپت W۱۲ با دیفرانسیل عقب سنتشکنی کرده بود، اما این بار فولکسواگن راهحل چهارچرخ محرک را برای مهار قدرت انتخاب کرده بود.
قلبی ششسیلندر با تپش ۵۰۰ اسبی
زیر دریچههای بزرگ کاپوت، یک موتور ۳٫۰ لیتری V۶ توئینتوربو قرار داشت که ۵۰۳ اسب بخار قدرت و ۵۶۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکرد. این نیرو از طریق رینگهای ۲۰ اینچی با قفل مرکزی به زمین منتقل میشد.
نتیجه این قوای محرکه، شتاب صفر تا صد ۳٫۶ ثانیهای و حداکثر سرعت ۳۰۹ کیلومتر بر ساعت بود. جالب اینکه به لطف سیستم ۴Motion، این رودستر در شتاب اولیه حتی یکدهم ثانیه سریعتر از نسخه W۱۲ عمل میکرد؛ هرچند آن هیولای مجهز به موتور بنتلی در نهایت میتوانست به سرعت ۳۲۵ کیلومتر بر ساعت برسد.
وزن بیشتر از انتظار
شاید تصور شود که حذف سقف به معنای کاهش چشمگیر وزن است، اما اضافه شدن سیستم چهار چرخ محرک و پیشرانه بزرگتر V۶ معادله را تغییر داده بود. وزن این کانسپت به ۱۴۲۱ کیلوگرم میرسید؛ عددی که آن را حتی کمی سنگینتر از گلف GTI سهدر نسل هفتم میکرد.
ترمزهای بزرگتر در هر دو محور و تایرهای پهن ۲۳۵/۳۵ ZR۲۰ در جلو و ۲۷۵/۳۰ ZR۲۰ در عقب هم سهمی در این افزایش وزن داشتند. با این حال، برای خودرویی که بیشتر یک بیانیه مهندسی و طراحی بود تا محصولی آماده تولید، این اعداد چندان هم غیرمنتظره به نظر نمیرسند.
رویایی که قرار نبود واقعی شود
گلف GTI رودستر بیش از آنکه پیشنمایشی از آینده باشد، نمایشی از جسارت و آزادی عمل فولکسواگن در قالب یک پروژه مفهومی بود. خودرویی که نشان داد GTI فقط یک هاچبک سریع نیست، بلکه میتواند بستری برای خیالپردازیهای مهندسی هم باشد.
در پنجاهمین سالگرد این نشان، بازگشت چنین کانسپتی یادآور این نکته است که گاهی جسورانهترین ایدهها، حتی اگر هرگز به خیابان نرسند، بخشی از هویت یک برند را شکل میدهند.
منبع: motor۱
۲۲۷۳۲۲
