رژیم کتو مؤثر در درمان اسکیزوفرنی

کندی جونیور در جریان تور تبلیغاتی خود در تنسی، اعلام کرد که یک پزشک هاروارد با رژیم کتو اسکیزوفرنی را درمان کرده و رژیم‌های پرچرب و کم‌کربوهیدرات می‌توانند بیماری‌های روانی را ریشه‌کن کنند؛ ادعایی که با انتقاد تند متخصصان روانپزشکی روبرو شده است.

به گزارش اخبار زنده و به نقل از HealthDay، کندی این اظهارات را در حالی مطرح کرد که در حال ترویج دستورالعمل‌های غذایی جدید فدرال است؛ دستورالعمل‌هایی که بر مصرف پروتئین و چربی‌های اشباع مانند استیک، پنیر، کره و شیر کامل تأکید دارند و کربوهیدرات‌ها را محدود می‌کنند. او رژیم کتو (که بیش از ۷۰ درصد کالری را از چربی، کمتر از ۱۰ درصد از کربوهیدرات و بقیه از پروتئین تأمین می‌کند) را راه‌حلی برای مشکلات روانی مانند اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی معرفی کرد و گفت رژیم غذایی عامل اصلی بیماری‌های روانی در آمریکاست.

این ادعا به مطالعه‌ای سال ۲۰۱۹ از دکتر کریستوفر پالمر، استاد هاروارد، اشاره دارد که در آن دو بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن پس از رژیم کتو، علائم خود را به طور کامل از دست دادند و حتی داروهای ضد روان‌پریشی را قطع کردند. مطالعات مقدماتی دیگری مانند تحقیق استنفورد نیز نشان داده‌اند رژیم کتو ممکن است در برخی بیماران علائم را بهبود بخشد، احتمالاً از طریق کاهش التهاب مغزی و تغییر متابولیسم انرژی مغز؛ مکانیسمی مشابه درمان صرع با کتو.
 

با این حال، دکتر پل اپلبام، استاد روانپزشکی دانشگاه کلمبیا و رئیس سابق انجمن روانپزشکی آمریکا، این ادعا را «گمراه‌کننده» خواند و تأکید کرد هیچ شواهد معتبری برای درمان قطعی اسکیزوفرنی با رژیم کتو وجود ندارد. دکتر مارک اولفسون، همکار او، صراحتاً گفت: «در حال حاضر هیچ شواهد قابل اعتمادی مبنی بر درمان اسکیزوفرنی با رژیم‌های کتو وجود ندارد.» کارشناسان اشاره می‌کنند که این مطالعات کوچک، بدون گروه کنترل و کوتاه‌مدت بوده و نمی‌توان از آنها نتیجه‌گیری کرد که رژیم کتو جایگزین داروهای ضد روان‌پریشی (که درمان اصلی هستند) می‌شود.

رژیم کتو برای کاهش وزن یا صرع مفید است، اما پایبندی طولانی‌مدت به آن دشوار بوده و ممکن است به قلب آسیب بزند. دو کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده اخیر در حال انتشار هستند که ممکن است داده‌های دقیق‌تری ارائه دهند، اما فعلاً متخصصان هشدار می‌دهند بیماران بدون نظارت پزشک از آن استفاده نکنند. کندی با تغییر دستورالعمل‌های غذایی، «جنگ علیه پروتئین و چربی‌های سالم» را پایان‌یافته اعلام کرده، اما منتقدان می‌گویند این تغییرات اغراق‌آمیز و بدون پشتوانه کافی است.

این جنجال نشان‌دهنده تنش میان رویکردهای تغذیه‌ای نوظهور و علم روانپزشکی سنتی است و بر نیاز به تحقیقات بیشتر تأکید دارد.