به گزارش خبرگزاری recive، «هام» سومین رمان هلن فیلیپس، نویسندهٔ آمریکایی، داستان «می» راروایت میکند که شغل خود را به یک ربات انساننما به نام «هام» از دست میدهد. او که برای یافتن کار جدید تقلا میکند، به عنوان خوکچهٔ هندی برای یک تزریق آزمایشی که چهرهاش را تغییر میدهد تا از دید سیستمهای نظارتی مصون بماند، داوطلب میشود.
براساس گزارش آنا، وقتی بابت این کار پولی دریافت میکند، برای خرید بلیت خانوادگی باغ گیاهشناسی، آخرین فضای سبز باقیمانده در شهرش، هزینه میکند. اما در آنجا همه چیز رو به وخامت میگذارد.
«کیت دِ وال»، نویسنده و یکی از داوران این جایزه، کتاب فیلیپس را روایتی از دیزنیسازی طبیعت … تبدیل طبیعت به مکانی نادر که باید برای دیدن آن پول بپردازیم» توصیف کرده است. فریدریکه اتو، دانشمند اقلیم و یکی دیگر از داوران، نیز افزود که این کتاب «به دلیل اصلی بیاقدامی در برابر بحران اقلیمی یعنی «امتیاز و برتریجویی» میپردازد.
نویسنده، ایدهٔ اولیهٔ این کتاب را از یک تجربهٔ روزمره الهام گرفته است: روزی در راه بازگشت از محل کار به این فکر افتاد که باید دستمال آشپزخانه بخرد، و همین که کامپیوترش را روشن کرد، دید که تبلیغات دستمال آشپزخانه برای او نمایش داده میشود. فیلیپس میگوید: این حس وهمآلود با من ماند و شروع کردم به فکر کردن درباره بدترین سناریوهایی که ممکن است از نظارت الگوریتمی بر ما ناشی شود.
لوکی استون، مدیر اجرایی سازمان «کلیمیت اسپرینگ» که تأمینکننده بودجه این جایزه است، گفت: هام به ما کمک میکند با آنچه واقعاً اهمیت دارد ارتباط برقرار کنیم و از خوابزدهوار قدم گذاشتن در یک دیستوپیا (وضعیت آرمانشهرِ ویرانشده) اجتناب کنیم.
جایزه داستان اقلیمی امسال با ریاست آریفا اکبر برگزار شد و در کنار فیلیپس، سایر نویسندگان راهیافته به مرحلهٔ نهایی این جایزه عبارت بودند از مادلین تایین با «دفترچهٔ رکوردها» رابی آرنوت با «شامگاه» کیشاوا گوها با «سهم ببر»، سوزانا کوان با «بیدار در شهر شناور» و ماریا روا با «آخرین بازمانده».
جایزه داستان اقلیمی سال گذشته (۲۰۲۵) به «ابی داره» (Abi Daré) برای رمان «و من غرش میکنم» (And So I Roar) اهدا شده بود.
59244