به گزارش خبرگزاری recive، با وجود فعالیت بیش از ۱۰ هزار ماهواره استارلینک و وانوب، هنوز ۲.۲ میلیارد نفر در جهان به اینترنت باکیفیت دسترسی ندارند. مشکل اصلی سه چیز است: کاهش سرعت در مناطق پرتراکم، هزینه سرسامآور نگهداری ماهوارهها در فضا و قیمت بالای اشتراک برای کشورهای در حال توسعه؛ حالا راهکار جدید نه در فضا، بلکه در نیمهراه زمین و مدار (ارتفاع ۱۸ تا ۲۵ کیلومتری) پیدا شده است. این ایستگاههای پلتفرم هوایی (HAPS) شامل بالنها، کشتیهای هوایی و پهپادهای غولپیکر خورشیدی هستند.
ایستگاههای HAPS به چند دلیل برنده این رقابت هستند:
- فاصله بسیار نزدیک: این پلتفرمها در فاصله ۲۰ کیلومتری زمین هستند (در حالی که ماهوارهها در ۵۰۰ کیلومتری قرار دارند)، این یعنی تاخیر کمتر و سرعت بالاتر.
- هزینه باورنکردنی: طبق گزارشها، تنها ۹ فروند از این پهپادها میتوانند کل کشور اسکاتلند را پوشش دهند. هزینه تخمینی برای هر کاربر ماهانه حدود ۸۰ سنت (کمتر از یک دلار) خواهد بود؛ این در حالی است که اشتراک استارلینک ده ها برابر گرانتر است.
- دوام خورشیدی: این پرندههای غولپیکر با پنلهای خورشیدی کار میکنند و میتوانند ماهها بدون نیاز به سوختگیری در یک نقطه ثابت بمانند.
پس از شکست پروژه «لوون» گوگل در سالهای گذشته، حالا شرکتهای جدیدی با تکنولوژی پیشرفتهتر وارد میدان شدهاند:
- استارتآپ Sceye: با یک کشتی هوایی ۶۵ متری که با هلیوم و خورشید کار میکند.
- Aalto (زیرمجموعه ایرباس): با پهپاد «زفیر» که رکورد ۶۷ روز پرواز مداوم در یک نقطه را ثبت کرده است.
- World Mobile: با پهپادهای هیدروژنی که سرعتی معادل ۲۰۰ مگابیت بر ثانیه را به کاربران خانگی ارائه میدهند.
تنها مانع بزرگ بر سر راه این اینترنت ارزان و سراسری، هماهنگی با سازمانهای هواپیمایی و مدیریت فضای فرکانسی است. اگر این موانع قانونی برطرف شود، آسمان بالای سر ما به زودی به بزرگترین و ارزانترین شبکه توزیع اینترنت تاریخ تبدیل خواهد شد.
منبع: futura-sciences
۲۲۷۲۲۷
