به گزارش گروه دانشگاه و آموزش ایرنا، ۱۵ اکتبر مصادف با ۲۳ مهر به عنوان روز جهانی نابینایان یا عصای سفید نامگذاری شده است و هر ساله این روز در کشورهای مختلف با برگزاری برنامه هایی گرامی داشته می شود اما در یکی دو سال اخیر به دلیل شیوع اپیدمی کرونا اغلب مراسم به صورت مجازی برگزار شده است. ارایه دستاوردهای جدید پیشگیرانه و درمانی، توجه بیشتر به نیازهای افراد نابینا و آگاهی رسانی به مردم از مهمترین موضوعاتی است که به بهانه این روز جهانی، به آن توجه می شود.
از مهمترین عوامل نابینایی و کم بینایی که توسط پزشکان متخصص بیان می شود، می توان به بیماری های مختلف، حوادث، کهولت سن و وراثت اشاره کرد که این موارد بر زندگی میلیون ها انسان در دنیا تاثیر می گذارند.
روز جهانی نابینایان بهانه ای است تا هر یک از ما را موظف سازد همواره، حواسمان به انسانهای نابینا یا کم بینایی باشد که همانند ما حقوقی دارند و در یک اجتماع مشترک با ما زندگی می کنند.
سید فرزاد محمدی روز جمعه در گفت و گو با خبرنگار گروه دانشگاه و آموزش ایرنا در این خصوص اظهار داشت: با داشتن سبک زندگی سالم می توان از بروز بسیاری از بیماری های زمینه ای مانند دیابت به عنوان عامل ایجاد نابینایی ها و کم بینایی های غیرژنتیکی در کشور پیشگیری کرد.
وی افزود: تخمین زده می شود که حدود ۱۵۰ هزار نابینا در کشور ما وجود دارد و حدود چهار برابر این تعداد افراد کم بینا هستند.
محمدی ادامه داد: البته افراد مبتلا به خطای انکساری چشم و افراد دچار پیرچشمی جزو حدود ۸۰۰ هزار ایرانی که دچار درجاتی از معلولیت هستند، محسوب نشده و با احتساب آنها، تعداد این افراد بیشتر خواهد شد.
رئیس اداره سلامت چشم و پیشگیری از نابینایی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی گفت: در حال حاضر خطاهای انکساری اصلاح نشده و پیرچشمی در دسته عوارض بهداشتی بینایی لحاظ می شوند که این موضوع در گذشته کمتر دیده می شد.
وی با اشاره به اینکه همه هموطنان باید نسبت به اصلاح خطای انکساری چشم خود اقدام کنند، گفت: حدود ۱۰ سال قبل وقتی صحبت از اختلالات بینایی می شد، این دو موضوع خیلی مورد توجه قرار نمی گرفت.
محمدی افزود: معمولا در گذشته صحبت از مواردی مانند آب سیاه، فرسودگی سنی شبکیه و بیماری شبکیه ناشی از بیماری دیابت می شد اما الان این دو موضوع هم مورد توجه جدی قرار گرفته است.
وی ادامه داد: در مورد پیشگیری از بروز نابینایی و کم بینایی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، در سطح متوسط به بالا هستیم، از افغانستان و پاکستان بهتر بوده و با ترکیه و عربستان می توانیم قابل مقایسه باشیم.
