تعویق پرتاب تاریخی ناسا به ماه: مشکل در آزمایش سوخت‌گیری موشک آرتمیس

اوایل روز سه‌شنبه، سازمان فضایی آمریکا، موشک خود برای ماموریت آرتمیس را در قالب یک «تمرین لباس خیس» (wet dress rehearsal) آزمایش کرد؛ تمرینی که در آن موشک با سوختی پر شد که قرار است روزی آن را به دور ماه ببرد.

[توضیح: تمرین لباس خیس به آخرین اجرای تمرینی پیش از یک پرتاب موشکی پرخطر گفته می‌شود. واژه «خیس» در این نام به بارگیری سوخت برودتی در مخازن عظیم موشک اشاره دارد که در جریان آن، مخازن موشک با پیشران‌های مایع، مانند اکسیژن مایع و هیدروژن مایع، پر می‌شوند، برخلاف یک تمرین «خشک» که در آن هیچ پیشرانی وجود ندارد]

اما این آزمایش با یک نشتی‌ مواجه شد که باعث شد ناسا در مرحله‌ پایانی، آن را متوقف کند و در نتیجه، زمان پرتاب واقعی دست‌کم تا ماه مارس به تعویق بیفتد.

این نشتی‌ها که یادآور آغاز به کار به تعویق‌افتاده موشک در سه سال پیش بودند، تنها چند ساعت پس از شروع عملیات سوخت‌گیری یک‌روزه در روز دوشنبه در مرکز فضایی کندی رخ دادند و این امر، در انجام‌پذیر بودن زمان تعیین شده برای پرتاب فضانوردان به فضا شک و شبهه ایجاد کرد.

ناسا گفت چهار فضانوردی که برای اجرای این پرواز ماموریت داشتند، از قرنطینه تقریبا دو هفته‌ای خود خارج خواهند شد. ناسا افزود که آن‌ها «حدود دو هفته» پیش از پنجره زمانی پرتاب بعدی برای این سفر به دور ماه، دوباره وارد قرنطینه خواهند شد.

این سازمان هیچ نشانه‌ای از تعیین یک هدف رسمی برای پرتاب در ماه مارس ارائه نداد و گفت تیم‌ها ابتدا باید «داده‌های به‌دست‌آمده از آزمایش را به‌طور کامل بررسی، هر مشکلی را برطرف کنند و به مرحله آزمایش بازگردند».

واحدهای کنترل‌ پرتاب روز دوشنبه از حوالی ظهر بارگیری موشک ۳۲۲ فوتی (۹۸ متری) را با هیدروژن و اکسیژن فوق‌سرد آغاز کردند. بیش از ۷۰۰ هزار گالن (۲.۶ میلیون لیتر) باید وارد مخازن می‌شد و به مدت چند ساعت در آن‌ها باقی می‌ماند تا مراحل پایانی یک شمارش معکوس واقعی شبیه‌سازی شود.

اما به‌سرعت، مقدار زیادی هیدروژن در نزدیکی بخش پایینی موشک تجمع پیدا کرد. بارگیری هیدروژن دست‌کم دو بار متوقف شد، زیرا تیم پرتاب تلاش می‌کرد با استفاده از روش‌هایی که در جریان شمارش معکوس قبلی سامانه پرتاب فضایی در سال ۲۰۲۲ توسعه داده شده بود، مشکل را دور بزند. آن نخستین پرواز آزمایشی، پیش از آنکه سرانجام بتواند بدون سرنشین به پرواز درآید، با نشتی‌های هیدروژن متعددی همراه بود.

ناسا همچنین در بیانیه خود اشاره کرد که در جریان این آزمایش، تاخیرهایی در عملیات نهایی ایجاد شد و همچنین مشکلات مکرر قطع صدا در ارتباطات صوتی خدمه زمینی وجود داشت.

چهار فضانوردی که به این ماموریت اختصاص یافتند، سه آمریکایی و یک کانادایی، این تمرین مهم را از فاصله‌ای نزدیک به هزار مایل (۱۶۰۰ کیلومتر) دورتر در هیوستون، محل استقرار مرکز فضایی جانسون، زیر نظر داشتند.

این سازمان فضایی در هر ماه تنها چند روز محدود برای پرتاب موشک در اختیار دارد و پیش‌تر، سرمای شدید بازه زمانی پرتاب در ماه فوریه را دو روز کمتر کرده بود.

به دلیل عقب افتادن برنامه‌ها بر اثر موج سرمای شدید، ساعت‌های شمارش معکوس از شب شنبه شروع به کار کردند و به کنترل‌کنندگان پرتاب این فرصت را دادند که همه مراحل را طی کنند و به هر مشکل باقی‌مانده موشک رسیدگی کنند. قرار بود این ساعت‌ها نیم دقیقه پیش از رسیدن به صفر، درست پیش از روشن شدن موتور، متوقف شوند.

این ماموریت تقریبا ۱۰ روزه با هدف آزمایش سامانه پشتیبانی حیات کپسول و دیگر سامانه‌های مهم، فضانوردان را از کنار ماه عبور می‌دهد، آن‌ها را به دور سمت اسرارآمیز پشت ماه می‌چرخاند و سپس مستقیم به زمین بازمی‌گرداند. سرنشینان وارد مدار ماه نخواهند شد و تلاشی برای فرود انجام نخواهند داد.

ناسا آخرین بار در جریان برنامه آپولو در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ فضانوردانی را به ماه فرستاد. برنامه جدید آرتمیس با هدف حضوری پایدارتر در ماه طراحی شده است و خدمه ویسمن زمینه را برای فرودهای آینده دیگر فضانوردان در ماه فراهم می‌کنند.

منبع: ایندیپندنت