به گزارش خبرگزاری recive؛ صبح روز یکشنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۴، سکوت صبحگاهی کلانشهر اهواز با صدای انفجاری مهیب در منطقه «کیانشهر» در هم شکست. صدایی که نه تنها شیشههای ساختمانهای اطراف را لرزاند، بلکه موجی از نگرانی و شایعات را در فضای مجازی و حقیقی استان خوزستان به راه انداخت. شدت انفجار به حدی بود که در دقایق اولیه، گمانهزنیها به سمت احتمال وقوع یک حادثه تروریستی یا خرابکارانه سوق پیدا کرد؛ اما با گذشت ساعاتی از حادثه و بررسیهای میدانی نهادهای امنیتی و امدادی، ابعاد واقعی این فاجعه تلخ روشن شد.
کیانشهر؛ تلی از خاک و خاطره
تصاویر مخابره شده از محل حادثه، یادآور صحنههای جنگ بود. یک مجتمع مسکونی چهار واحده به طور کامل فرو ریخته و ساختمان همجوار آن نیز تخریب شده بود. بابک ربیعی، رئیس سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهرداری اهواز که فرماندهی عملیات آواربرداری را بر عهده داشت، با صدایی گرفته از خستگی و اندوه، روایتی دردناک از آنچه در زیر آوارها گذشت را ارائه داد.
به گفته ربیعی، این انفجار که کانون آن طبقات بالایی ساختمان تشخیص داده شده، باعث شد تا سقف و ستونها بر سر ساکنان بیدفاع آوار شود. در این میان، تراژدی زمانی عمیقتر شد که پیکر بیجان یک خانواده چهار نفره (پدر، مادر و دو فرزند) از زیر خروارها خاک بیرون کشیده شد. عملیات نفسگیر امدادگران البته کورسویی از امید هم داشت؛ نجات معجزهآسای یک کودک ۳ ساله و یک زن که با تلاش آتشنشانان زنده از دل مرگ بیرون آمدند.
پایان شایعات؛ خط بطلان بر سناریوی امنیتی
همزمانی نسبی این حادثه با انفجاری دیگر در بندرعباس و انتشار شایعاتی بیاساس در رسانههای معاند مبنی بر هدف قرار گرفتن چهرههای نظامی، حساسیت ماجرا را دوچندان کرده بود. بازار داغ شایعات، ذهن افکار عمومی را به سمت “منشا امنیتی” سوق میداد. همین موضوع باعث شد تا استانداری خوزستان بلافاصله وارد عمل شود و شفافسازی کند.
ولیالله حیاتی، معاون امنیتی و انتظامی استاندار خوزستان، در گفتگو با خبرنگاران آب پاکی را روی دست شایعهسازان ریخت. حیاتی با صراحت اعلام کرد: «بررسیهای دقیق کارشناسی توسط تیمهای چک و خنثی و نهادهای امنیتی نشان میدهد که حادثه کیانشهر اهواز هیچگونه منشا امنیتی یا خرابکارانه نداشته است.»
وی تاکید کرد که عامل اصلی این فاجعه انسانی، نقص فنی در سیستم لولهکشی گاز شهری و یا بیاحتیاطی محض در استفاده از وسایل گازسوز بوده است. اظهارات معاون استاندار، پایانی بود بر سناریوهای دلهرهآوری که سعی داشتند امنیت روانی مردم خوزستان را در این روزهای سرد سال هدف قرار دهند.
سایه همزمان حوادث بر جنوب؛ از اهواز تا بندرعباس
آنچه به التهاب فضای خبری روز یکشنبه دامن زد، وقوع حادثهای مشابه در صدها کیلومتر آنطرفتر، در بندرعباس بود. ساعاتی پس از حادثه اهواز، صدای انفجار در خیابان معلم بندرعباس نیز شنیده شد. رسانههای بیگانه بلافاصله با موجسواری بر روی این دو حادثه، سعی در القای ناامنی سازمانیافته داشتند و حتی شایعه کذب ترور فرمانده نیروی دریایی سپاه را مطرح کردند؛ شایعهای که بلافاصله توسط خبرگزاریهای رسمی تکذیب شد.
در بندرعباس نیز، محمد امین لیاقت، رئیس آتشنشانی این شهر، علت حادثه را انفجار در یک ساختمان ۸ طبقه عنوان کرد که متاسفانه به مرگ یک کودک ۴ ساله و مصدومیت چندین نفر منجر شد. کنار هم قرار گرفتن این دو پازل نشان میدهد که “گاز شهری” و “عدم رعایت ایمنی”، قاتلان خاموش امروزِ شهرهای جنوبی کشور بودهاند، نه عوامل تروریستی.
زنگ خطر ایمنی در بافتهای مسکونی
اگرچه تکذیب امنیتی بودن حادثه، خیال شهروندان را از بابت تهدیدات خارجی راحت کرد، اما نگرانی بزرگتری را پیش روی مسئولان شهری قرار داد. تخریب ۸ واحد مسکونی و جان باختن ۵ شهروند در اهواز تنها بر اثر نشت گاز، نشاندهنده ضعف شدید در زیرساختهای ایمنی ساختمانها و البته فقر آموزشهای شهروندی است.
معاون استاندار خوزستان در بخش دیگری از صحبتهای خود با اشاره به این موضوع گفت: «این حادثه دردناک بار دیگر به قیمت جان شهروندانمان، اهمیت حیاتی رعایت استانداردهای نصب و استفاده از تجهیزات گاز خانگی را یادآوری کرد.»
آخرین وضعیت امدادرسانی
تا لحظه تنظیم این گزارش، عملیات آواربرداری در منطقه کیانشهر همچنان با احتیاط کامل ادامه دارد تا از وقوع ریزشهای ثانویه جلوگیری شود. نیروهای امدادی، اورژانس و هلال احمر در محل مستقر هستند و مجروحان حادثه به مراکز درمانی اهواز منتقل شدهاند.
این فاجعه تلخ بار دیگر ثابت کرد که گاهی یک سهلانگاری کوچک یا استفاده از اتصالات فرسوده، میتواند قدرتی همتراز با یک بمب داشته باشد و خانوادههایی را برای همیشه داغدار کند. اکنون اهواز در سوگ قربانیان بیگناهی نشسته است که قربانی “ناامنیِ ایمنی” شدند، نه “ناامنیِ امنیتی”.
