به گزارش خبرگزاری recive خوزستان ، در شرایطی که لیگ برتر فوتبال ایران در آستانه نیمفصل دوم، بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازیهای باکیفیت و رقابتی است، دیدار دو استقلال در ورزشگاه شهید نصیری یزد، بیشتر به یک تمرین تاکتیکی یکجانبه و یک کابوس سازمانی شبیه بود. استقلال تهران با کسب سه امتیاز حیاتی و صعود به رده دوم جدول، مسیرش را برای حضور در آسیا هموارتر کرد، اما شیوه این پیروزی و عملکرد حریف، سؤالات جدی درباره عمق کیفی این صدرنشینی موقت به جا گذاشت.
ساپینتو، با حفظ چهارچوب دفاعی مستحکم متشکل از فرعباسی، چشمی و آشورماتوف، از ابتدا کنترل فضای محوطه جریمه خود را در دست گرفت. نیمه اول بازی، نمایشی خستهکننده از بیایدهگی استقلال خوزستان بود. ترکیب ثابت امیر خلیفهاصل در دو بازی گذشته، این بار در مقابل سازمانیافتهترین خط دفاعی لیگ، کاملاً فلج شد. تمام تلاشهای میزبان به شوتهای بیامید از راه دور (دقایق ۱۵ و ۳۹) و یک موقعیت تکبهتک در دقیقه ۴۲ خلاصه شد که فرعباسی با واکنشی به موقع مانع از گلخوردن شد. استقلال تهران نیز در نیمه اول کمخطرو ظاهر شد و تنها یک شوت خطرناک منیرالحدادی در دقیقه ۱۰ را به ثبت رساند. حذف یاسر آسانی از ترکیب شروع، نشان از اولویت دادن ساپینتو به ساختار دفاعی و صبر تا نیمه دوم داشت.
نیمه دوم اما با دو تغییر کلیدی همراه بود: ورود یاسر آسانی به جای قلیزاده در دقیقه ۴۶، و تغییر ذهنیت استقلال خوزستان برای پیشروی بیشتر که در نهایت به فضاهای پشت دفاع آنها منجر شد. دقیقه ۵۵ نقطه عطف بازی بود. یک ارسال کاشته از کرنر و ضربه سر بیعیب و نقص سامان فلاح، دروازه محمدجواد کیا را گشود. این گل، نه محصول یک ضدحمله سریع، که نتیجه طراحی تاکتیکی و اجرای بینقص یک صحنه ثابت بود؛ گواهی بر تمرینات دقیق ساپینتو.
پس از گل، استقلال خوزستان که اکنون مجبور به حمله بود، کمی متولد شد و چند موقعیت ایجاد کرد (شوت خطرناک در دقیقه ۸۹ و برخورد به دیرک سحرخیزان در دقایق پایانی). اما خط حمله آنها، به رهبری مهدی موسوی و امیرحسین جلالیوند، فاقد هرگونه تیزی و خلاقیت لازم برای درهم شکستن دیوار دفاعی آبیپوشان بود. از سوی دیگر، استقلال تهران با مدیریت بازی توسط کوشکی و آزادی (پیش از تعویض) و حضور تأثیرگذار آسانی، کنترل میانه میدان را در دست داشت و میتوانست روی ضدحملهها نتیجه را زودتر قطعی کند، اما ضعف نهایی در پاس گل یا تصمیمگیری ضعیف (مانند شوت جلالی در دقیقه ۶۲) مانع از ثبت گل دوم شد.
بخش جنجالی و تحلیل داوری:
بازی اما با یک نقطه تاریک و قابل بحث برای استقلال تهران همراه بود. نظرات کارشناسی متفاوت، بر یک صحنه در دقیقه ۴+۹۰ متمرکز است. درحالی که داور اصلی (حسین زمانی) و ناظر VAR (مهناز ذکایی) خطایی در محوطه جریمه استقلال خوزستان ندیدند، نوذر رودنیل، کارشناس سرشناس داوری، به صراحت این صحنه را پنالتی واضح برای استقلال تهران دانست. به گفته رودنیل، این تصمیم یک «تصمیم تأثیرگذار» بود که اگر گرفته میشد، احتمالاً بازی را کاملاً متفاوت میکرد و امنیت روانی بیشتری برای استقلال ایجاد مینمود. این اختلاف نظر جدی میان کارشناسان، بار دیگر بر ضعف سیستم داوری VAR و فقدان شفافیت در اعلام تصمیمات به مردم تأکید کرد. همچنین، مدیریت ارتباطی حسین زمانی با بازیکنان، طبق گزارش رودنیل، پرتنش و نیازمند بهبود ارزیابی شد.
برای استقلال تهران، این پیروزی هرچند ضروری و امتیازآور بود، اما زنگهای خطری را نیز به صدا درآورد: وابستگی به گلزنی مدافعان (فلاح) و عدم کارایی کامل خط حمله در به ثمر رساندن موقعیتهای ساخته شده. با این حال، روحیه جنگندگی و دیسپلین تاکتیکی تیم ساپینتو قابل تحسین است. آنها باید این ثبات را در دیدارهای سخت آینده حفظ کنند.
برای استقلال خوزستان، این شکست چیزی بیش از یک باخت ساده بود. نمایش بیانگیزه، فقدان برنامه حملهای منسجم و سردرگمی در نیمکت (با وجود ترکیب ثابت و عدم تغییرات مؤثر) بحران را به مرحله حاد رسانده است. باقی ماندن در رده دوازدهم با ۱۸ امتیاز و تنها ۲ امتیاز بالاتر از منطقه سقوط، زنگ خطر جدی برای مدیران و کادرفنی این تیم است. امیر خلیفهاصل نیازمند بازنگری اساسی در تاکتیکها و شاید انگیزهبخشی به بازیکنان است، والا رسیدن به آرزوی بقا در لیگ برتر نیز برای این تیم به رؤیایی دور تبدیل خواهد شد.
این بازی در نهایت، بیشتر از آنکه درباره قهرمانی باشد، درباره “بقا” بود: بقای استقلال تهران در چرخه رقابت برای قهرمانی و بقای استقلال خوزستان در لیگ برتر.
